Panama: Panama City eindelijk!

Dames en heren,

En alweer een verhaal, wie had dat ooit gedacht? Even wat tijdreizen naar waar ik was gebleven: Miami. De laatste nacht besloten om op het strand te gaan "kamperen" (lees:doekje op de grond, slaapzak mee). Erg gezellig tussen de glurende perverts in de duinen en de daklozen, die het fenomeen strandslapen allang eigen hebben gemaakt. Maar, alles voor wat mooie sunrise foto's!

Paar uur later de bus gepakt met de fiets naar Downtown Miami... wat? In Miami hebben ze fietrekken voorop de bus. Nu was het even strugglen om de fiets erop te krijgen met mijn verzuurde kippenarmpjes, maar ook al leek de lift op 8,5 op de schaal van Richter rampgebied, het was gelukt! I will survive! Woohaa! Downtown Miami. Drie keer niks. Betonblokken tussen hele hoge gebouwen, niet echt een centrum te bekennen. Maar ach, gezien. Vink af! Peter ontmoette me daar een paar uur later en toen zijn we naar South Beach gefietst, actief als we zijn. Brug op, brug af. moe. Brug op, brug af. dood.

Dat was alweer het einde van mijn Miami avontuur deel 1. Nu heb ik nog een volle dag op de terugweg, dus be prepared voor deel 2! Miami, en daarmee bedoel ik eigenlijk Miami Beach is zeer levendig. Gezien en gezien worden, daar gaat het hier om. Ik waande me alsnog in Latijns-Amerika, vanwege de enorme Hispanic populatie hier. Op straat hoor je gewoon meer Spaans dan Engels. Maar dat kan beter en daarom door naar Panama! Zonder echte plannen voor daar, gewoon doen wat er in me opkomt. Geweldig!

De vlucht (2,5 uur) naar Panama ging echt supersonisch snel. Ik lag al in een coma voordat we opstegen en werd pas wakker door het geschud van de landing. Bij aankomst met een Amerikaan naar hostal Luna's Castle in Casco viejo gegaan (bij uitstek, een van de mooiste hostels waar ik ben geweest!) het was weliswaar vol, maar ik mocht gewoon een hangmatje uitzoeken in de lounge areas. Heerlijk hammock time. Nu was het al midden in de nacht, maar alsnog met wat mensen naar een lokale bar gegaan om nog even een drankje te doen. De taferelen die ik daar gezien heb i.c.m. drank en hoochimama gedans hebben mij enigszins getraumatiseerd. De locals hier weten in ieder geval wel een feestje te bouwen (in hun beleving dan).

Volgende dag wat gidsjes uitgepluisd, aangezien ik nog steeds niet weet waar ik straks heen ga. Maar goed, eerst maar even de dag plukken, dus na een paar uur hammock time, met wat mensen (waaronder Bob, een 'rijpe' -lees: 59- Engelsman die van Amerika naar Zuid-Amerika gaat met een oude barrel die nog net rijdt) naar een paar schiereilandjes geweest en erna naar het Panama kanaal bij Miraflores. Impressive. Zeker weten.

Panama City is echt enorm divers, op het gebied van mensen, stadsinrichting (van skyscrapers tot Havana-achtige wijken), alles.

Hasta la vista, baby ;)