Panama - Santa Catalina & Isla Boca Brava
Door: Jolanda Brandt
Blijf op de hoogte en volg Jolanda
08 Juli 2010 | Panama, Panama-stad
L.S.
Na het grote snel-snel-snel reizen avontuur in Azuero, was het tijd voor wat serieuze ontspanning. En waar kan dat niet beter dan een paar dagen in Santa Catalina te verblijven (google, google). Een surfersparadijs, tikkeltje zielloos toch, aan de Pacifische kust. Daar een prachtig hostel gevonden met een nog mooier uitzicht en direct aan het strand. Althans, als je dood wil, het is namelijk gesitueerd op een klif. Een alternatieve route is 1 minuutje langs de klif naar beneden lopen om levend en ongedeerd aan te kunnen komen op het strand. Vanuit Santa Catalina was het plan om naar Isla Coiba (een geïsoleerd natuurparadijs zoals de Galapagos eilanden. Wat door de ligging en de vele haaien rondom het eiland geheel onontwikkeld is gebleven. Logisch natuurlijk dat hier de meest zware criminelen werden geplaatst. Shutter Island real life!) Dit klinkt natuurlijk als muziek in mijn oren, de prijs (een paar honderd dollar)om er te komen daarentegen niet. Nu was dit al duidelijk geworden in de reisgidsen, maar proberen om er alsnog te komen voor minder geld is meestal wel mogelijk. Meestal. Nu dus niet. Van alles geprobeerd (op mijn kop staan, pruillip geflasht, dansjes, om een chica-amable-korting gevraagd) het mocht niet baten, dus huil-huil zonder Isla Coiba (I´ll be back!) de reis moeten vervolgen.
Om toch nog een eiland aan de Pacifische kust mee te pakken besloot ik om naar Isla Boca Brava te gaan. Een eveneens mooi, rustig eilandje met flora en fauna in een archipel van vele andere (verlaten) eilandjes. Nu is het wel zo dat er altijd uitgebreid beschreven wordt in de reisgidsen welke dieren je kan zien en als je er eenmaal bent het geheel levensloos lijkt, met onzichtbare, dan wel slapende dieren. Hetgeen weer leidt tot discussies als: ¨Hé, kijk een termietenhoop. Nee, dat is een aap! Termietenhoop! Aap! Termietenhoop!¨ (Voor de goede orde: Ik had gelijk lieve mensen ;) Uiteraard. Het waren wel degelijk slapende apen). Een topactiviteit hier is een van mijn niet-zo-topactiviteiten: kayakken. Aangezien het toch echt de beste manier was om de eilandjes te bezoeken, heb ik mijzelf weer getrakteerd op een flinke portie spierpijn. Voordat we gingen werden we door een enigszins excentrieke Fransman gewaarschuwd op de aanwezigheid van krokodillen. Ik zag mijn kayak al doormidden gebroken worden, botjes verbrijzeld worden enz. Dit werd echter meteen ontkracht door de desbetreffende kayakverhuurder. Hij stelde ons gerust met: ¨die heb ik nog nooit gezien hier hoor, die blijven in de mangroven, hij zag vast een stuk hout drijven¨. Achteraf bleek de rare Fransman gelijk te hebben, foto´s hebben het bewezen! (Overleefd! Uiteraard niks vergeleken met het Boquete-lost-in-the-jungle avontuur. Stay tuned for more!)
Vol goede moed en zonder zonnebrandcreme in deze ogenschijnlijk bewolkte dag gaan peddelen. Een half uur later uiteraard geen wolkje meer aan de lucht, waardoor ik partieel gecremeerd ben die dag. Fijn. De eilandjes waren zeer mooi, de zee hier en daar een tikkeltje ruig (het leek af en toe wel wild-water-raften) waardoor sommige aanspoelingen op het strand niet al te soepel gingen. Of anders gezegd, wel soepel (het kostte geen energie), maar niet echt comfortabel. Van mooie uitzichten genoten, een paar werkende Panamezen die met groot plezier een kokosnootje voor je openmaken op zo een onbewoond eilandje is erg fijn, zeker nadat je een paar heerlijke slokjes zeewater hebt binnengekregen tijdens de niet-zo-charmante aanspoeling. Terug in het water komen was helemaal mission impossible, maar na een aantal pogingen, toch gelukt. Woohoo!
Eenmaal terug door wat kleurenblinde personen gecomplimenteerd op mijn nieuw verworven kleurtje. Blijkbaar is rood het nieuwe bruin en is eitjes kunnen bakken op die geroosterde, hittegevende benen een geweldige kwaliteit van het menselijk lichaam.
Maar, al met al, de Isla Boca Brava ervaring, zeker de moeite waard!
Snel meer (heb nog wat verhaaltjes te delen) en hopelijk ben ik dan snel bij, inmiddels ben ik al neergedaald in San Jose, Costa Rica.
Hasta pronto!
Na het grote snel-snel-snel reizen avontuur in Azuero, was het tijd voor wat serieuze ontspanning. En waar kan dat niet beter dan een paar dagen in Santa Catalina te verblijven (google, google). Een surfersparadijs, tikkeltje zielloos toch, aan de Pacifische kust. Daar een prachtig hostel gevonden met een nog mooier uitzicht en direct aan het strand. Althans, als je dood wil, het is namelijk gesitueerd op een klif. Een alternatieve route is 1 minuutje langs de klif naar beneden lopen om levend en ongedeerd aan te kunnen komen op het strand. Vanuit Santa Catalina was het plan om naar Isla Coiba (een geïsoleerd natuurparadijs zoals de Galapagos eilanden. Wat door de ligging en de vele haaien rondom het eiland geheel onontwikkeld is gebleven. Logisch natuurlijk dat hier de meest zware criminelen werden geplaatst. Shutter Island real life!) Dit klinkt natuurlijk als muziek in mijn oren, de prijs (een paar honderd dollar)om er te komen daarentegen niet. Nu was dit al duidelijk geworden in de reisgidsen, maar proberen om er alsnog te komen voor minder geld is meestal wel mogelijk. Meestal. Nu dus niet. Van alles geprobeerd (op mijn kop staan, pruillip geflasht, dansjes, om een chica-amable-korting gevraagd) het mocht niet baten, dus huil-huil zonder Isla Coiba (I´ll be back!) de reis moeten vervolgen.
Om toch nog een eiland aan de Pacifische kust mee te pakken besloot ik om naar Isla Boca Brava te gaan. Een eveneens mooi, rustig eilandje met flora en fauna in een archipel van vele andere (verlaten) eilandjes. Nu is het wel zo dat er altijd uitgebreid beschreven wordt in de reisgidsen welke dieren je kan zien en als je er eenmaal bent het geheel levensloos lijkt, met onzichtbare, dan wel slapende dieren. Hetgeen weer leidt tot discussies als: ¨Hé, kijk een termietenhoop. Nee, dat is een aap! Termietenhoop! Aap! Termietenhoop!¨ (Voor de goede orde: Ik had gelijk lieve mensen ;) Uiteraard. Het waren wel degelijk slapende apen). Een topactiviteit hier is een van mijn niet-zo-topactiviteiten: kayakken. Aangezien het toch echt de beste manier was om de eilandjes te bezoeken, heb ik mijzelf weer getrakteerd op een flinke portie spierpijn. Voordat we gingen werden we door een enigszins excentrieke Fransman gewaarschuwd op de aanwezigheid van krokodillen. Ik zag mijn kayak al doormidden gebroken worden, botjes verbrijzeld worden enz. Dit werd echter meteen ontkracht door de desbetreffende kayakverhuurder. Hij stelde ons gerust met: ¨die heb ik nog nooit gezien hier hoor, die blijven in de mangroven, hij zag vast een stuk hout drijven¨. Achteraf bleek de rare Fransman gelijk te hebben, foto´s hebben het bewezen! (Overleefd! Uiteraard niks vergeleken met het Boquete-lost-in-the-jungle avontuur. Stay tuned for more!)
Vol goede moed en zonder zonnebrandcreme in deze ogenschijnlijk bewolkte dag gaan peddelen. Een half uur later uiteraard geen wolkje meer aan de lucht, waardoor ik partieel gecremeerd ben die dag. Fijn. De eilandjes waren zeer mooi, de zee hier en daar een tikkeltje ruig (het leek af en toe wel wild-water-raften) waardoor sommige aanspoelingen op het strand niet al te soepel gingen. Of anders gezegd, wel soepel (het kostte geen energie), maar niet echt comfortabel. Van mooie uitzichten genoten, een paar werkende Panamezen die met groot plezier een kokosnootje voor je openmaken op zo een onbewoond eilandje is erg fijn, zeker nadat je een paar heerlijke slokjes zeewater hebt binnengekregen tijdens de niet-zo-charmante aanspoeling. Terug in het water komen was helemaal mission impossible, maar na een aantal pogingen, toch gelukt. Woohoo!
Eenmaal terug door wat kleurenblinde personen gecomplimenteerd op mijn nieuw verworven kleurtje. Blijkbaar is rood het nieuwe bruin en is eitjes kunnen bakken op die geroosterde, hittegevende benen een geweldige kwaliteit van het menselijk lichaam.
Maar, al met al, de Isla Boca Brava ervaring, zeker de moeite waard!
Snel meer (heb nog wat verhaaltjes te delen) en hopelijk ben ik dan snel bij, inmiddels ben ik al neergedaald in San Jose, Costa Rica.
Hasta pronto!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
